Leyla Marankoz'a teşekkürlerle...

                 Yasir Buğra Eryılmaz

EVRİM-1

Bir ağaç gölgesini unuttu insan
Ruhun dingin yakasından tutuştu köprü
Bacasız sobalar çıkıyor sokaklara
Aldı, üfledi dumanı ve yuttu insan
Kamyon kamyon korku yıkıyor şakaklara
Bir bebeği tehditle uyuttu insan
Hangi gölgenin bağrında yatışsın öfke
Geçmiş zaman mıydı şu söylediğim
Çirkefin eteğinden bir tuttu insan
Islıklar alkışlara dolandı düğüm düğüm
Şimdi ölsen paklamaz gözün maskarasını
Şiirden bir dinginlik, bir sırça güğüm
Kızıl irine döndü, önce yakuttu insan.

Halil ibrahim DOGRAMACI

                 Yasir Buğra Eryılmaz